D Sozialfäll nämed zue z Sangalle.
Die Ärmste chönd hüt s Nöötigst nüme zalle.
Gang nur go luege, chasch es gsee,
de Gehrer staat det vor de Heilsarmee.
Mit em Gspäänli gseesch en znacht i Beize go.
„Last den Sonnenschein herein“, singt er froo.
En Bazze het er aber nie ein übercho.
Den einte seg es Füüferli scho z‘vil.
Die andere stönd uf und gönd ganz still.
S Chloster hämmer und au d‘Schepenese.
S mues doch gar nöd immer mee gee!
Das die Bibliothek iezt nöd wänd baue,
lüchtet irgendwie na y.
Und sött‘s in Zuekunft glych na haue,
chönted mir dänn d Mumie sy.
Pflanze bruched Dünger das isch allne klar.
Jetzt git‘s en wèlsche Buur de sägi offebar:
De best Ertrag, das seg für en e kei Frag,
gèb‘s mit em Mist vom‘e Parteitag.
Häsch kän Stuzz me und zum Bèttlen e kè Mueter.
Muesch scho bald vor Hunger sterbe.
Da findsch en Tuusiger im Tschopefueter ...
So chasch z Bern Finanzminister werde.
De Bundesrat hät reagiert.
In Zuekunft seg das nümm‘ de Fall.
S Budget wird iezt optimiert,
s‘nächsti macht d Madamme Etoille.
Füüf Milliarden Überschuss, das isch prekär.
E Decharche chasch da nöd erteile.
Die einzig möglich Löösig wär,
wenn‘s de Scheitlin wür verteile.
De Merz hèt ja d Radisli fast vo une gsee.
Drum hät mer grad vorab d‘Entwarnig gee.
De Schneider - Ammann seg imun gèg dertig Sache,
wènn dè wett is Koma falle, müest er zerst verwache.
En Brienzer chopfüber uf de Rugge.
Drufabe de Grind is Sagmèèl drukke.
Falls öpper d‘Sportart nanig erchènnt;
So verteiled‘s z Bern d Departement.
D Frau Keller - Sutter hätt nöd reüsiert.
Mer heg det ebe sugeriert:
Au s truurigst Chind chön wider lache,
mer mües nur e chly gili gili mache.
Weg der Oberstufe hät de Kölliker verrate,
er het scho früener mit sich rede laa.
Nur heg er gmeint, wo‘s gheisse hät Pirate,
Häggeschwil seg in Somalia. |